Χασίμα, μια πόλη-φάντασμα στη μέση της θάλασσας

Εννιά μίλια από τις ακτές του Ναγκασάκι βρίσκεται το νησί-φάντασμα Χασίμα, αναπόσπαστο κομμάτι και σιωπηλό, ανατριχιαστικό μνημείο της σκοτεινής  ιστορίας της Ιαπωνίας. 

 

Το «νησί θωρηκτό» βρίσκεται εννέα μίλια από τις ακτές τις πόλης και θεωρείται σύμβολο της ταχείας εκβιομηχάνισης της Ιαπωνίας.

Η ιστορία του ξεκινάει το 1890, όταν το αγόρασε η εταιρεία Mitsubishi προκειμένου να στεγάσει εκεί τους εργάτες που θα αναλάμβαναν τη σκληρή δουλειά της εξόρυξης άνθρακα από τη θάλασσα.

Το 1916 η Mitsubishi έχτισε το ψηλότερο κτίριο της Ιαπωνίας για την εποχή, που έφτανε τους επτά ορόφους και στέγαζε χιλιάδες εργάτες.

Τα επόμενα 55 χρόνια χτίστηκαν ακόμα περισσότερα κτίρια με αποτέλεσμα πάνω στο νησί να στηθεί ολόκληρη πόλη η οποία φιλοξενούσε  νηπιαγωγείο, σχολείο, νοσοκομείο, ιερούς χώρους, γυμναστήριο, αίθουσες ψυχαγωγίας και πισίνα. Συγκεκριμένα, σε κάθε τετραγωνικό χιλιόμετρο του νησιού αναλογούσαν ογδόντα τρεις κάτοικοι.

Από τις αρχές της δεκαετίας του 1930 έως το τέλος του Β’ Παγκοσμίου πολέμου, Κινέζοι και Κορεάτες αιχμάλωτοι πολέμου αναγκάστηκαν να εργαστούν εκεί κάτω από πολύ σκληρές συνθήκες. Υπολογίζεται ότι εκείνη την περίοδο έχασαν τη ζωή τους 1300 εργάτες λόγω ατυχημάτων και υποσιτισμού.

Το 1959 γίνεται ένα από τα πιο πυκνοκατοικημένα μέρη του πλανήτη, αφού στα 16 στρέμματα του στέγαζε κοντά 6000 κατοίκους.

Τη δεκαετία του 60 το πετρέλαιο αντικατέστησε τον άνθρακα στην Ιαπωνία τα ορυχεία άρχισαν να κλείνουν σε όλη τη χώρα, κάτι που έγινε και με τα ορυχεία στη Χασίμα. Οι κάτοικοι άρχισαν σιγά σιγά να εγκαταλείπουν το νησί.

Το 2015 η Ιαπωνία ζήτησε και πέτυχε την αναγνώριση της νήσου από την UNESCO ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς, προκαλώντας την πολλές αντιδράσεις από τη Νότιο Κορέα και την Κινα, επειδή πολίτες τους είχαν αναγκαστεί να εργαστούν εκεί κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου κάτω από απάνθρωπες συνθήκες.