Δημόσιοι χώροι (πραγματικά) προσβάσιμοι σε όλους

Το διαβάσαμε στο  AMEAplus:

Πριν λίγες μέρες, η Αμερικανική Ένωση Αρχιτεκτόνων (American Society of Landscape Architects) έδωσε στη δημοσιότητα νέες διεθνείς προδιαγραφές για το σχεδιασμό δρόμων σε γειτονιές, οδούς, πάρκα, πλατείες, παιδότοπους και κήπους. Με τον οδηγό προδιαγραφών, η Ένωση βοηθά τους σχεδιαστές, την τοπική αυτοδιοίκηση και τους πολίτες να κατανοήσουν πως πρέπει να είναι ο προσβάσιμος, συμπεριληπτικός δημόσιος χώρος, δίνοντας το κίνητρο για δράσεις.

Οι νέες προδιαγραφές έχουν λάβει υπόψη αναπηρίες όπως περιορισμένη κινητικότητα, ολική ή μερική απώλεια όρασης, κώφωση, βαρηκοΐα, άνοια και Αlzheimer, αυτισμό, αλλά και τις δυσκολίες της τρίτης ηλικίας. Οι Αμερικανοί αρχιτέκτονες δημιούργησαν διεθνείς προδιαγραφές για προσβάσιμους, συμπεριληπτικούς, άνετους, οικολογικούς και πολυαισθητηριακούς δημόσιους χώρους.

Η πρόσβαση στο δημόσιο χώρο είναι αστικό δικαίωμα, υποστηρίζει η Alexa Vaughn, αρχιτέκτονας με κώφωση που συνεργάστηκε με την Ένωση για τις προδιαγραφές: “Όλο και περισσότεροι σχεδιάζουν με κριτήρια την προσβασιμότητα και τη βιωσιμότητα, σκεπτόμενοι τους πεζούς και τους ποδηλάτες παρά τα αυτοκίνητα. Αλλά πρέπει να πάνε ένα βήμα παραπέρα σκεπτόμενοι και τα άτομα με αναπηρία”.

Οι ειδικοί των μεταφορών και της ασφάλειας προκρίνουν το ολλανδικό μοντέλο “woonerf” των δρόμων ήπιας κυκλοφορίας στα οποία πεζοί, δίκυκλα και αυτοκίνητα μοιράζονται τον ίδιο χώρο χωρίς πεζοδρόμια και λωρίδες.

Την ίδια στιγμή υπάρχει η άποψη ότι η προτεραιότητα των πεζών οδηγεί σε περισσότερο ασφαλείς και προσβάσιμους δρόμους για όλους. Οι νέες προδιαγραφές της Ένωσης εστιάζουν σε ανοιχτές διαδρομές και ράμπες με κλίση για τα άτομα με αναπηρία. Επίσης, απαιτούν την ύπαρξη ακουστικών σημάτων στις πλατφόρμες των μέσων μαζικής μεταφοράς.

Πριν συνεργαστεί με την Ένωση, η Vaughn παρουσίασε το “DeafScape”, το δικό της σχέδιο προσβάσιμων δρόμων που εφαρμόζει τις αρχές δεκάχρονης αρχιτεκτονικής προσέγγισης για τον τρόπο που τα άτομα με κώφωση αντιλαμβάνονται το δημόσιο χώρο στις πόλεις. Η Ένωση ενσωμάτωσε τις προτάσεις της Vaughn στα κενά που υπήρχαν στις προδιαγραφές της για τα άτομα με διαφορετικές ικανότητες.

Η ενότητα “Universal Streets” περιλαμβάνει πολυχρηστικές νησίδες πεζών. Προτείνει φαρδιά πεζοδρόμια με αρκετό χώρο για τους χρήστες αμαξιδίου που θέλουν να αλλάξουν κατεύθυνση προς τα πίσω ή να ξεκουραστούν και για τους κωφούς για να να συζητούν χωρίς να εμποδίζουν τους άλλους πεζούς. Περιλαμβάνει άνετα καθίσματα, κατάλληλο φωτισμό για τα άτομα με οπτική αναπηρία και αντηλιά για τα άτομα με αισθητηριακές διαταραχές. Επίσης, οπτικά σχήματα για εύκολη καθοδήγηση και ακουστικά σηματα για τα άτομα με προβλήματα όρασης.

Οι πρακτικές της Ένωσης προτείνουν τη δημιουργία χώρων που να ευνοούν την κοινωνικοποίηση υπό σκιά, με καθίσματα αλλά και περιφραγμένους χώρους για τα άτομα με αισθητηριακές διαταραχές. Ειδικά για τα άτομα στο φάσμα του αυτισμού, προτείνουν πολύ πράσινο για την αντιμετώπιση των θορύβων.