Η ταινία που με έκανε να συμπαθήσω την Μάργκαρετ Θάτσερ

Ένα κείμενο της Μαρίας Σκαμπαρδώνη: 

Είδα την ταινία ‘’Iron Lady’’, η οποία αφορά τη ζωή της πρωθυπουργού της Αγγλίας, Μάργκαρετ Θάτσερ. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο η εκπληκτική Meryl Streep, η ηθοποιός που για εμένα θεωρείται ‘’η Bette Davis του σήμερα’’.
Μία γυναίκα ατενίζει το μέλλον της χώρας με αγωνία, βάζει τα χέρια της μέτωπο και διερωτάται τι θα μπορούσε να κάνει για το καλύτερο μέλλον. Ξέρει πως έχει εχθρούς, αισθάνεται πως ο λαός της δεν την εμπιστεύεται, γνωρίζει πως ως γυναίκα πρέπει να δώσει
μάχη προκειμένου να γίνει αποδεκτή σε έναν χώρο ανδροκρατούμενο.

Διαισθάνεται την κρίση μίας ολόκληρης χώρας, τις απαιτήσεις που έχει και αποφασίζει να αναλάβει δράση για να εξαλείψει κάθε πολιτικό της αντίπαλο και να γίνει εκείνη νικήτρια του πολιτικού
παιχνιδιού. Μέσα από την περασμένη της ηλικία και την άσχημη κατάσταση της υγείας της, θυμάται όλα εκείνα τα γεγονότα τα οποία σημάδεψαν την πολιτική της καριέρα.

Η Meryl Streep –όπως πάντα- μεγαλουργεί, αποδεικνύοντας το αστείρευτο υποκριτικό της ταλέντο. Η υποκριτική της δεινότητα είναι τόσο δυνατή, ώστε αισθάνεσαι συμπάθεια ακόμα και για τη Μάργκαρετ Θάτσερ, παραβλέποντας τη σκληρή πολιτική της και τις άκαμπτες θέσεις για διάφορα κοινωνικά προβλήματα.

Καταφέρνει να μοιάσει τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά στην Αγγλίδα πολιτικό, δίνοντας μία ερμηνεία η οποία εμπεριέχει το δράμα, το δυναμισμό και τις αγωνίες μίας Αγγλίδας πολιτικού, δίχως να
προβαίνει σε υστερία και υπερβολικές αντιδράσεις.

Ακόμα και αν η ταινία συνολικά είναι αμφίσημη ως προς την αξία της και έχει διάφορα κενά, η Streep δίνει μία τόσο αριστοτεχνική ερμηνεία η οποία είναι ικανή να σώσει όλη την ταινία.
Η ταινία καθ ολοκληρία, δεν πληρεί αρκετές προϋποθέσεις, ώστε να χαρακτηριστεί αριστουργηματική. Όμως, για την άψογη ερμηνεία της Streep, αξίζει να την παρακολουθήσουν όλοι.