Ο Bruce Gilden φωτογραφίζει τις τοξικομανείς πόρνες του Μαϊάμι

Ο Gilden γεννήθηκε στο Μπρούκλιν το 1946. Ο πατέρας του ήταν ένας σκληρός τύπος με χρυσά δαχτυλίδια κι ένα πούρο μόνιμα στο χέρι. Η μητέρα του ήταν μια όμορφη, κλασική νοικοκυρά. 

“Τα βράδια άκουγα τους γονείς μου να μιλούν στο δωμάτιο τους. Ακόμη και σήμερα δεν νιώθω καλά να αναφερθώ σε αυτά που έλεγαν. Άκουγα πράγματα που κανένα παιδί δεν πρέπει να ξέρει.” Μετά από έντονους καβγάδες, θυμάται την μητέρα του να μπαίνει στο δωμάτιο του με το στήθος της καμένο από τσιγάρο. Κάποια απογεύματα την έβλεπε να ανεβαίνει στην κρεβατοκάμαρα της με έναν άγνωστο άντρα.

Δεν μίλησε ποτέ για όλα αυτά μέχρι που γνώρισε τις γυναίκες του Only God Can Judge Me. Έτσι ήρθε η κάθαρση. “Η φωτογραφία για μένα είναι κάθαρση. Δεν το κάνω για να εκμεταλλευτώ τους ανθρώπους. Αυτή είναι η ματιά μου, η οπτική μου, τα βιώματα μου. Αυτά που βλέπετε στις φωτογραφίες μου τα έχω ζήσει.”

Για πρώτη φορά στην καριέρα του, αποφάσισε να συνοδεύσει τα πορτρέτα με κάποια λόγια των ατόμων που φωτογράφησε. Η Τρις ήταν μια συνηθισμένη παντρεμένη γυναίκα, μέχρι που εθίστηκε στα παυσίπονα για τη μέση της. “Δες που είμαι τώρα.”

Η Τζέσικα έκανε ναρκωτικά από τα 14 με τους γονείς της. Η Έιπριλ είχε πέσει θέμα σεξουαλικής κακοποίησης από τον παππού της. Οι γονείς της δεν την πίστεψαν. Στην κηδεία του, έσκυψε και τον έφτυσε στο πρόσωπο, πριν αποκαλύψει στους παρευρισκόμενους τι της είχε κάνει.

Το βιβλίο είναι αφιερωμένο στη γυναίκα του και στην κόρη του. Σε μια άλλη σελίδα -ξεχωριστά- γράφει “για την μητέρα μου”. Ο τίτλος “Only God Can Judge Me” είναι εμπνευσμένος από το τατουάζ στο στήθος μιας πόρνης.