Το «αγέραστο» θερινό σινεμά Ναταλί συμπληρώνει μισό αιώνα ζωής

Τα καλοκαίρια στη Θεσσαλονίκη, αδιαλείπτως τα τελευταία 50 χρόνια, περιλαμβάνουν κινηματογραφικά καρέ, χαλαρά, σε ψάθινες καρέκλες και τραπεζάκια, με τη δροσιά της κοντινής θαλασσινής αύρας να συναγωνίζεται τα παγωμένα αναψυκτικά και τις μπίρες!

Μισό αιώνα ζωής συμπληρώνει εφέτος το θερινό σινεμά «Ναταλί», που λειτούργησε για πρώτη φορά στις 3 Ιουνίου του 1970, στην πιο προνομιούχα θέση της πόλης, επί της οδού Μεγάλου Αλεξάνδρου 3, δίπλα στην παλιά παραλία. «Δεν θυμάμαι σχεδόν τίποτα από εκείνη τη μέρα, τόσο άγχος είχα», λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Γαβριήλ Ράππος, ιδιοκτήτης του «Ναταλί», που πήρε το όνομά του από την ομώνυμη θεατρική παράσταση της Αλίκης Βουγιουκλάκη, που είχε μεγάλη επιτυχία εκείνη τη χρονιά.

Έκτοτε, το «Ναταλί» δεν σταμάτησε να προβάλει κάθε καλοκαίρι ταινίες, ψυχαγωγώντας τους Θεσσαλονικείς, οι οποίοι -και αυτοί- δεν σταμάτησαν να στηρίζουν τη λειτουργία του, εκτιμώντας, όπως αναφέρει ο κ. Ράππος, «τη συνέπειά του, την καθαριότητα, την επιλογή των κινηματογραφικών ταινιών και το φημισμένο του …hot-dog, που μέχρι πριν από λίγα χρόνια, παρασκεύαζε η γυναίκα μου».

Όσο για τον ίδιο, κόλλησε το «μικρόβιο» του …σινεματζή από τον σύζυγο της αδερφής του, ο οποίος ήταν μηχανικός κινηματογράφου και είναι ενδεικτικό ότι, μέχρι σήμερα, πέρασε από τα χέρια του η εκμετάλλευση συνολικά 16 κινηματογραφικών αιθουσών!

«Πλέον, στην οικογένειά μου ανήκουν οι χειμερινοί κινηματογράφοι “Μακεδονικόν” και “Βακούρα”, καθώς και το θερινό “Απόλλων”», διευκρινίζει ο 74χρονος, ο οποίος, κάθε καλοκαίρι, δεν εγκαταλείπει τη θέση του στο ταμείο του «Ναταλί».

«Δεν πηγαίνω διακοπές. Μια φορά πήγα και το μετάνιωσα, όλα πήγαν στραβά και μου τηλεφωνούσαν συνέχεια», αναφέρει, γελώντας για τον «έρωτά του», όπως αποκαλεί το «Ναταλί».

Όσο για την ταινία, που έσπασε την ταμεία όλα τα χρόνια λειτουργίας του, ήταν το «Σεισμός Στο Κρεβάτι Μου» (Il Bisbetico Domato), που έκοψε συνολικά 65.000 εισιτήρια όλη τη σεζόν. «Τα τελευταία χρόνια, πολύ καλές εισπράξεις κάνει ο Γούντι Αλεν, ταινία του οποίου θα έχουμε και εφέτος όπως και του Ταραντίνο», προσθέτει ο κ. Ράππος, ευελπιστώντας ότι θα γεμίζουν και αυτό το καλοκαίρι οι 460 θέσεις, για να συνεχίσει να είναι βιώσιμη η λειτουργία του θερινού κινηματογράφου.

«Χρειαζόμαστε περισσότερα από 15.000 εισιτήρια κάθε σεζόν για να μπορούμε να λειτουργούμε», ξεκαθαρίζει, εκφράζοντας παράλληλα το παράπονο ότι η νεολαία δεν προτιμά τα θερινά σινεμά και ότι πολλοί νέοι και νέες «δεν γνωρίζουν καν ότι υπάρχουν και λειτουργούν μέσα στη Θεσσαλονίκη!».

«Το κοινό μας είναι κυρίως άνω των 40 χρόνων», σημειώνει ο κ. Ράππος, χάρη στις άοκνες προσπάθειες του οποίου ο θερινός κινηματογράφος «Ναταλί» έχει χαρακτηρισθεί από το Υπουργείο Πολιτισμού ως ιστορικό και διατηρητέο μνημείο και ιστορικός τόπος.

Όσο για το μέλλον του ιστορικού κινηματογράφου, ο κ. Ράππος αναφέρει χαριτολογώντας, ότι τον σώζουν οι …γείτονες, δηλαδή «οι ιδιοκτήτες διαμερισμάτων στις πολυκατοικίες που είναι περιμετρικά του οικοπέδου και οι οποίοι δεν θέλουν να χτιστεί για να μην χάσουν την απρόσκοπτη θέα στον Θερμαϊκό!».

«Όχι μόνο δεν ενοχλούνται το καλοκαίρι από τις προβολές αλλά υποστηρίζουν την λειτουργία μας με κάθε μέσο», σημειώνει ο κ. Ράππος.

Γιορτάζοντας εφέτος τα 50 καλοκαίρια του, το «Ναταλί» έκανε έναρξη της σεζόν στις 2 Μαΐου με ένα επετειακό αφιέρωμα, που θα διαρκέσει έως τις 15 Μαΐου και στη διάρκεια του οποίου θα προβληθούν οι πιο επιτυχημένες ταινίες σε εισιτήρια από το 1970 ως και σήμερα. Μάλιστα, σύμφωνα με τον κ. Ράππο, «αν βρέχει, διαθέτουμε υπόστεγο, όπως και κουβερτούλες για τη βραδινή ψύχρα»…

Το πρόγραμμα των προβολών ξεκίνησε με τα «Σινεμά ο Παράδεισος/Cinema Paradiso» (1988), «Στάσου Πλάι μου/Stand By Me» (1986), «Δείπνο Ηλιθίων/Le Diner de Cons» (1998), συνεχίστηκε με το «Σεισμός στο Κρεβάτι μου/Il Bisbetico Domato» (1980) κι ακολουθούν:

Κυριακή 5 Μαΐου

· 21:00 –Το Όνομα μου είναι Τρινιτά /They Call me Trinity (1970)

Δευτέρα 6 Μαΐου

· 21:00 –Ανάλυσε το / Analyzed this (1999)

Τρίτη 7 Μαΐου

· 21:00 –Το όνομα μου είναι κανένας / Mio nome e nessuno (1973)

Τετάρτη 8 Μαΐου

· 21:00 –Δε βλέπω τίποτα, δεν ακούω τίποτα /See no evil, hear no evil (1989)

Πέμπτη 9 Μαΐου

· 21:00 –Γκάτακα / Gattaca (1997)

Παρασκευή 10 Μαΐου

· 21:00 –Μεσάνυχτα στο Παρίσι /Midnight in Paris (2011

· 22:30 –Μπλέιντ Ράνερ / Blade Runner (1982)

Σάββατο 11 Μαΐου

· 21:00 –Η πιο μεγάλη μπλόφα /Bluff (1976)

Κυριακή 12 Μαΐου

· 21:00 –Ο Μεγάλος Ξανθός / The Tall blond man with one black shoe (1972)

Δευτέρα 13 Μαΐου

· 21:00 –Κυνηγώντας το Πράσινο Διαμάντι /Romancing the stone (1984)

Τρίτη 14 Μαΐου

· 21:00 –Made in Greece (1987)

· 23:00 – Αλαλούμ (1982)

Τετάρτη 15 Μαΐου

· 21:00 –Το Μεγάλο Ανθρωπάκι /Little Big Man (1970)