Μαρία Κάλλας – Γράμματα και αναμνήσεις του Τομ Βολφ

«Μια μέρα θα γράψω την αυτοβιογραφία μου. Θα ήθελα να τη γράψω εγώ η ίδια, ώστε να φωτίσω καλύτερα τα γεγονότα. Έχουν ειπωθεί τόσο πολλά ψέματα για μένα…»

Χάρη σε αυτό το βιβλίο με τίτλο «Μαρία Κάλλας: Γράμματα και αναμνήσεις» του Τομ Βολφ που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη και περιλαμβάνει επιστολές της μεγάλης υψιφώνου, καθώς και τις δύο απόπειρές της να γράψει τα απομνημονεύματά της (το 1957 και το 1977), η ευχή της γίνεται επιτέλους πραγματικότητα. Από τα δύσκολα παιδικά χρόνια της Μαρίας Κάλλας στη Νέα Υόρκη έως τα χρόνια του πολέμου και της Κατοχής στην Αθήνα, από τα δειλά πρώτα της βήματα στον κόσμο της όπερας έως την παγκόσμια αναγνώριση, τα σκάνδαλα και τις προσωπικές της δοκιμασίες, από την εξιδανικευμένη αγάπη της για τον σύζυγό της έως τον παθιασμένο έρωτά της για τον Ωνάση, αυτή η έκδοση δίνει για πρώτη φορά τη δυνατότητα να ανακαλύψουμε την πραγματικότητα πίσω από τον μύθο.

Άλλοτε ξεδιπλώνεται μπροστά μας η Μαρία, μια γυναίκα ευαίσθητη και εύθραυστη, και άλλοτε ο θρύλος Κάλλας, συχνά θύμα του μεγάλου ονόματός της, σε συνεχή αγωνία για την κατάσταση της φωνής της, έως και τον πρόωρο θάνατό της, σε ηλικία μόλις 53 ετών, στη μοναξιά του παρισινού διαμερίσματός της. Η συναρπαστική και γοητευτική αυτοπροσωπογραφία της μεγαλύτερης φωνής του 20ού αιώνα.

Η Μαρία Κάλλας, γεννημένη στις 2 Δεκεμβρίου 1923 στη Νέα Υόρκη από Έλληνες γονείς, κορυφαία υψίφωνος του 20ού αιώνα, σημάδεψε ανεξίτηλα με τη σπάνια ποιότητα της φωνής της, τη μουσική της ιδιοφυΐα και το μοναδικό δραματικό της ταλέντο την ιστορία της όπερας, έτσι ώστε να μιλούμε έκτοτε για εποχή πριν και μετά την Κάλλας.

Σε συνεργασία με τις μεγαλύτερες προσωπικότητες του καιρού της, όπως ο μαέστρος Τούλλιο Σεραφίν και ο σκηνοθέτης Λουκίνο Βισκόντι, αναβίωσε την τέχνη του λυρικού θεάτρου, την οποία κατέστησε δημοφιλή στο ευρύτερο κοινό, αναδεικνύοντας όλα σχεδόν τα έργα του λυρικού ρεπερτορίου, από τον Γκλουκ, τον Μπελλίνι, τον Ροσσίνι, τον Ντονιτσέττι, τον Βέρντι, τον Πουτσίνι μέχρι και τον Βάγκνερ. Αλησμόνητες έχουν μείνει οι ηρωίδες που ενσάρκωσε με τρόπο σχεδόν μεταφυσικό, όπως η Άλκηστις, η Μήδεια, η Νόρμα, η Άννα Μπολένα, η Λουτσία ντι Λαμμερμούρ, η Βιολέττα, η Τόσκα, η Αμίνα (Υπνοβάτις), η Ελβίρα (Πουριτανοί), η Λαίδη Μάκβεθ και τόσες άλλες.

Λατρεύτηκε από το κοινό –και πέρα από τον χώρο της όπερας– για τον μαγνητισμό και τη γοη¬τεία που εξέπεμπε, την τέλεια κομψότητά της και τη θυελλώδη σχέση της με τον Αριστοτέλη Ωνάση. Πέθανε στις 16 Σεπτεμβρίου 1977 στο σπίτι της στο Παρίσι από καρδιακή ανακοπή.

Πατήσετε εδώ και ακολουθήστε το ΕΝΘΕΤΟ στο Google News 


loading...